KUALA LUMPUR — Timbalan Ketua UMNO Bahagian Simpang Renggam, Datuk Zakaria bin Dullah menggesa Pemuda UMNO menghidupkan kembali semangat perpaduan Melayu seperti yang dizahirkan dalam peristiwa Johor 1988, dengan menegaskan bahawa penyatuan bangsa bukan nostalgia politik, sebaliknya satu tanggungjawab sejarah.
Dalam tulisannya bertajuk Semangat Johor 1988: Perpaduan Melayu sebagai Tanggungjawab Sejarah, Zakaria mengingatkan bahawa perpaduan orang Melayu tidak pernah lahir dalam keadaan selesa, sebaliknya muncul ketika bangsa itu berdepan ancaman dan perpecahan.
Beliau merujuk kepada Perhimpunan Melayu Johor di Batu Pahat pada 21 Disember 1988, ketika UMNO diharamkan dan orang Melayu berpecah kepada dua kem besar. Menurutnya, perhimpunan itu bukan didorong emosi kosong atau perebutan kuasa, sebaliknya kesedaran bahawa jika perpecahan berterusan, yang akan kalah bukan sekadar parti politik, tetapi seluruh bangsa Melayu.
Zakaria berkata, orang Melayu Johor ketika itu tidak menyoal siapa musuh atau kawan, sebaliknya bertanya ke mana arah tuju orang Melayu selepas krisis tersebut. Jawapan yang dipilih, katanya, adalah bersatu dan bertahan, bukannya tenggelam dalam kemarahan yang tidak terkawal.
Mengulas situasi semasa, beliau berpandangan cabaran perpaduan Melayu hari ini jauh lebih rumit berbanding 1988. Jika dahulu perpecahan berlaku antara dua kem, kini orang Melayu terpecah kepada pelbagai parti, lapisan kelas, generasi, malah wujud jurang antara mereka yang masih percaya kepada politik dan yang sudah hilang keyakinan sepenuhnya.
Menurut Zakaria, anak muda Melayu hari ini tidak lagi tertarik kepada persoalan parti mana yang lebih kuat, sebaliknya menuntut jawapan siapa yang benar-benar membela masa depan mereka. Justeru, beliau menegaskan bahawa Pemuda UMNO tidak boleh dilihat sekadar barisan hadapan mempertahankan parti, tetapi mesti berperanan sebagai pemudah cara kepada penyatuan kepentingan Melayu secara menyeluruh.
Dalam konteks itu, Zakaria menyifatkan roh Johor 1988 sebagai pengajaran bahawa UMNO bukan matlamat akhir, sebaliknya sebuah bahtera untuk menyatukan bangsa. Beliau mengaitkan cabaran ini dengan peranan Pemuda UMNO hari ini di bawah kepimpinan Dr Akmal Saleh, yang menurutnya perlu membawa naratif baharu sesuai dengan realiti abad ke-21.
Zakaria menegaskan bahawa perpaduan Melayu masa kini tidak boleh dibina dengan kemarahan, penghinaan atau nostalgia semata-mata. Sebaliknya, beliau menekankan prinsip Johor 1988 bahawa penyatuan tidak bermula dengan menyalahkan pihak lain, tetapi dengan mengajak semua kembali bersama.
Sehubungan itu, beliau menggariskan beberapa teras baharu yang perlu dipimpin oleh Pemuda UMNO, termasuk perpaduan Melayu merentas parti tanpa memonopoli kesetiaan, merentas kelas tanpa hanya membela elit, serta merentas generasi dengan memberi perhatian serius kepada keresahan anak muda. Beliau turut mengingatkan agar politik kebencian sesama Melayu ditolak, dan agenda ekonomi, pekerjaan serta maruah anak muda Melayu dijadikan teras utama perjuangan.
Menurut Zakaria, jika Pemuda UMNO berjaya memimpin agenda ini, orang Melayu tidak perlu dipaksa untuk bersatu kerana mereka sendiri akan memilih untuk bersatu secara sukarela.
Beliau turut menyifatkan Johor 1988 sebagai cermin moral yang mengajar pentingnya kerendahan hati untuk mengakui kesilapan perpecahan. Katanya, naratif yang mampu menyentuh hati orang Melayu hari ini bukanlah dakwaan “kami paling betul”, sebaliknya kesedaran bahawa semua pihak memikul tanggungjawab bersama terhadap masa depan bangsa.
Mengakhiri tulisannya, Zakaria menegaskan bahawa jika Johor 1988 menjadi titik penyatuan selepas krisis, maka Pemuda UMNO 2026 perlu muncul sebagai arkitek penyatuan selepas keletihan politik. Perhimpunan dan gerakan Pemuda UMNO, katanya, seharusnya dikenang bukan kerana sorakan, tetapi kerana keberanian membetulkan arah perjuangan bangsa Melayu.
